News

برگردان روایت شکل گیری کمپین: بردیا موسوی

کارزار بگذار حرف بزنیم در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۱ آغاز شد که در آن مسیح علینژاد عکس دوران کودکی خود را با حجاب در کنار عکس اخیر خود بدون حجاب منتشر کرد و در توییتی نوشت:

«در ایران به من گفتند که اگر حجاب نداشته باشم، از مدرسه اخراج می شوم، زندانی می شوم، شلاق می‌خورم، کتک می خورم و از کشورم بیرون می شوم. در غرب به من گفته می شود، به اشتراک گذاشتن داستان من باعث اسلام هراسی می‌شود. من زنی اهل خاورمیانه هستم و از ایدئولوژی اسلامی می ترسم. بیایید درباره‌ی آن صحبت کنیم.»

پس از توئیت های او، بسیاری از زنان خاورمیانه از کشورهایی مانند ایران، افغانستان، عربستان سعودی و یمن تجربه شخصی خود را درباره‌ی مورد ظلم واقع شدن توسط قوانین اسلامی با استفاده از #LetUsTalk به اشتراک گذاشتند. برخی از این زنان در کشورهای غربی مانند آمریکا و کانادا در جوامع مسلمان، ستم را تجربه کرده اند. این کمپین از حق انتقاد از اسلام دفاع می کند و به سانسور چنین انتقاداتی تحت عنوان اسلام هراسی اعتراض می کند.

هدف این کارزار، غربی‌ها به‌ویژه فمینیست‌ها، اکتیویست‌ها و فعالان حقوق بشر است که از آن‌ها می‌خواهد از افرادی که تحت ظلم شرعیت اسلام هستند حمایت کنند و صدای آنها را به بهانه اسلام‌هراسی خاموش نکنند. این کمپین به دو موضوع اصلی در غرب پرداخته است:

اول ساکت کردن صداهای انتقاد کننده از اسلام به بهانه اسلام هراسی. دو نمونه اخیر عبارتند از: ایمیلی توسط دکتر امیل شریف که توسط مجله انجمن پزشکی کانادا (CMAJ) منتشر شده بود، پس از آن که اسلام هراسی خوانده شد، پس گرفته شد. او در نامه‌اش استدلال کرد که پوستر اخیر CMAJ که یک دختر جوان با حجاب را نشان می‌داد، اشتباه بوده و این عمل اغلب آسیب‌زا و مضر را تداوم می‌بخشد. نامه او حجاب را «ابزار ظلم» خوانده است. او آنقدر واکنش نشان داد که مجله نامه او را حذف کرد و از انتشار آن عذرخواهی کرد. مثال دیگر لغو سخنرانی نادیا مراد، یکی از بازماندگان داعش، در مدارس کانادا به دلیل ترس از اسلام هراسی است.

دومین موضوعی که این کارزار به آن می پردازد، ترویج حجاب به نام تنوع و توانمندسازی زنان و عادی سازی آن به عنوان یک نوع مد یا تنوع فرهنگی است. در اینجا چند نمونه هستند: شورای اروپا اخیرا پوستری ساخته است که در آن نوشته شده بود: «زیبایی در تنوع است. همانطور که آزادی در حجاب است.»

تحقیق و کتاب لیز بوکار “Pious Fashion” حجاب را تنها به عنوان یکی دیگر از لباس های فرهنگی می‌بیند که حتی می تواند مد باشد.

پ.ن مترجم: به هر صورت این طور به نظر می‌رسد که کارزا بگذارید حرف بزنیم به هدف خود رسیده است. صدای زنانی که مصایب خود را تحت عنوان این هشتگ مطرح کردند در ۵ رسانه غربی از جمله شارلی ابدو و به زبان‌های فرانسه، آلمانی و انگلیسی مطرح شده و همدلی آنان را برانگیخته است. این گام اول است که طبعا به مرور شاهد نتایج آن در فضای سیاسی غرب خواهیم بود. اما نکته‌ای که بسیار اهمیت دارد تجربه‌ای ست که از یک کار مدنی و کارزار با الگوی فراگیر به آن نظر داریم. همه درس‌هایی که برای یادگیری به دنبال آن هستید در این کارزار برای شما آماده است. کافی است توجه کنیم بیاموزیم و برای اهداف پیش و رو این تجربه عالی را با خود حمل کنیم.


Iran-TC

الهه امانی: فعال برابری جنسیتی ، صلح و حقوق بشر است. وی به عنوان دایرکتور و همچنین مدرس در کادر آموزشی مطالعات زنان و جنسیت 31 سال در سیستم دانشگاه‌های ایالتی کالیفرنیا خدمت کرد. الهه از سومین کنفرانس زنان سازمان ملل متحد در نایروبی ، جنبش جهانی زنان را دنبال کرده است. وی در چهارمین کنفرانس زنان سازمان ملل در پکن ، و سپس در کوبا شرکت نمود و در حال حاضر رئیس شبکه بینا فرهنگی زنان، که سمت مشاوره با سازمان ملل دارد می‌باشد. الهه همچنین از سال 1992 یک میانجی و میدیاتور آموزش دیده در عرصه تجزیه و تحلیل، مدیریت و متحول کردن تنش ها و تعارضاتی بویژه در زمینه جنسیت و تنش های نژادی و فرهنگی می‌باشد. الهه بیش از یک دهه است که بصورت داوطلبانه با شبکه میانجی گران بدون مرز همکاری دارد و از مدرسان این شبکه مردم نهاد در زمینه نقش زنان در صلح و حل مناقشات می‌باشد. او همچنین با کمیته مشارکت استراتژیک نهادهای حل اختلافات در ایالات متحده بطور داوطلبانه همکاری دارد.

Read More

لادن برومند: تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در ایران و تحصیلات عالی خود را در فرانسه با کسب فوق لیسانس جامعه شناسی و دکترای تاریخ به اتمام رسانده است. او یکی از مؤسسین و مشاور ارشد بنیاد عبدالرحمن برومند برای پیشبرد حقوق بشر و دموکراسی در ایران است. او همچنین دو دوره پژوهشگر در فوروم بین الملل برای مطالعات دموکراتیک در واشنگتن بوده است، و عضو کمیتۀ فرمان حرکت جهانی برای دموکراسی نیز هست. فلسفۀ حقوق بشر و پیشبرد آن در ایران، انقلاب اسلامی ایران و انقلاب کبیر فرانسه سه موضوع پژوهش های اوست. لادن برومند یک کتاب و چندین مقاله به زبان فرانسه و انگلیسی در مورد انقلاب فرانسه منتشر کرده است و مقالات او در مورد انقلاب اسلامی ایران نیز در فرانسه و ایالات متحده منتشر شده است. اوّلین گزارش نقض حقوق بشر در ایران تحت عنوان “ایران در دفاع از حقوق بشر” به ابتکار او در تابستان سال ١٣٦١ در پاریس به زبان فرانسه منتشر شد. او در آن دوران عضو سازمان جوانان نهضت مقاومت ملّی ایران به رهبری شاپور بختیار بود. او هم اکنون در بنیاد عبدالرحمن برومند در مورد تاریخ تنش بین جامعه مدنی و دولت جمهوری اسلامی، و سکولاریزاسیون جامعه ایران تحقیق می کند.

Read More

شهلا شفیق: نويسنده، پژوهشگر و فعال حقوق انسانی و آزادی زنان، در سال 1982 ناگزير به ترک ايران شده و از آن پس در فرانسه زندگی می کند. شهلا در رشته جامعه شناسی تحصيل کرده و تز دکترای او سال 2010، جایزه معتبر روزنامه لوموند در پژوهش های آکادمیک را دریافت کرده است.
شهلا شفيق به موازات نویسندگی ، به کار پژوهشی و آموزش بزرگسالان در زمينه روابط بين فرهنگی اشتغال دارد. آثار نشر يافته او، به زبان‌فارسی و فرانسه، قصه و رمان و جستارهای پژوهشی را در برمی گیرد. در سال 2017 ، شهلا شفيق، به پاس تلاش های اجتماعی و فرهنگی پيگيرش، به دريافت نشان شواليه لژيون دونور نائل گشت. او در همين سال به عنوان زن برگزيده بنياد پژوهش های زنان برگزيده شد. در سال 2018 اتحاد خردورزان در فرانسه ، برای قدردانی از مشارکت شهلا شفيق در توسعه فکر انتقادی و خلاق جايزه سالانه اش را به او اختصاص داد.

Read More

پروانه حسینی : مدرس دانشگاه، پژوهشگر و کنشگر حقوق زنان است. او در رشته‌های “مطالعات خاورمیانه” و “انسان شناسی” در دانشگاه آریزونا تحصیل کرده است. او در دانشگاه‌های آریزونا، مدیسون، و ورسستر ماساچوست در کلاس‌های فرهنگ خاورمیانه، انسان‌شناسی نژاد و اثنیک، و سیاست‌های بهداشت و بدن زنان، تدریس کرده ‌است. پروانه حسینی همچنین قبل از مهاجرت به امریکا سابقه تدریس در مدارس تهران و دانشگاه تهران و دانشگاه الزهرا را دارد. حوزه‌های پژوهشی و کنشگری او شامل جنسیت، هویت و عدالت اجتماعی، و سیاست بدن می‌شود.

Read More